Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009
Water found on the moon!
«Σημαντικές» ποσότητες παγωμένου νερού ανακαλύφθηκαν στην Σελήνη, ανακοίνωσε σήμερα η NASA, υπογραμμίζοντας τη σημασία της ανακάλυψης αυτής που θα έχει πιθανώς εξαιρετικά επακόλουθα. «Βρήκαμε νερό, και όχι μόνο λίγο, αλλά σημαντικές ποσότητες», δήλωσε ο Αντονι Κολαπρίτ, επιστημονικός υπεύθυνος της αποστολής LCROSS (Lunar Crater Observation and Sensing Satellite) σε συνέντευξη τύπου.
Ένας άλλος αξιωματούχος της NASA εκτίμησε ότι πρόκειται για μια «μείζονος σημασίας» ανακάλυψη.
Κατά την αποστολή που έγινε τον περασμένο μήνα, η NASA είχε στείλει το διαστημικό όχημα LCROSS να συντριβεί σε έναν κρατήρα κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης, για να μπορέσει να μελετήσει τα υλικά που θα εκτινάσσονταν στον περιβάλλοντα χώρο μετά την συντριβή του διαστημικού οχήματος.
Kαι τώρα ποιός τους πιάνει!
Ένας άλλος αξιωματούχος της NASA εκτίμησε ότι πρόκειται για μια «μείζονος σημασίας» ανακάλυψη.
Κατά την αποστολή που έγινε τον περασμένο μήνα, η NASA είχε στείλει το διαστημικό όχημα LCROSS να συντριβεί σε έναν κρατήρα κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης, για να μπορέσει να μελετήσει τα υλικά που θα εκτινάσσονταν στον περιβάλλοντα χώρο μετά την συντριβή του διαστημικού οχήματος.
Kαι τώρα ποιός τους πιάνει!
Η τεχνολογία δεν αποξενώνει τους χρήστες
Σε αντίθεση με μία δημοφιλή πεποίθηση, η χρήση της τεχνολογίας δεν οδηγεί στην κοινωνική αποξένωση, ενώ εκείνοι που χρησιμοποιούν το Ίντερνετ και τα κινητά τους τηλέφωνα έχουν μεγαλύτερα και περισσότερο ποικίλα κοινωνικά δίκτυα, σύμφωνα με νέα μελέτη. «Όλα τα στοιχεία δείχνουν προς μία κατεύθυνση», επεσήμανε ο Κιθ Χάμπτον, επικεφαλής της μελέτης του ινστιτούτου Pew που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα. «Οι κοινωνικοί κόσμοι των ανθρώπων ενισχύονται από τις νέες επικοινωνιακές τεχνολογίες».
«Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι η χρήση του Ίντερνετ και τα κινητά τηλέφωνα ωθούν τους ανθρώπους σε μια δίνη αποξένωσης», δήλωσε ο Χάμπτον. Τα βασικά συμπεράσματα της νέας μελέτης «αμφισβητούν παλαιότερες έρευνες και φοβίες σχετικά με την επιβλαβή κοινωνική επίπτωση της τεχνολογίας». «Υπάρχει μία τάση να κατηγορούμε πρώτα την τεχνολογία όταν παρατηρούμε κάποια κοινωνική αλλαγή», εξήγησε ο Χάμπτον. «Όπως αποδεικνύεται», συνέχισε ο καθηγητής επικοινωνίας του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, «εκείνοι που χρησιμοποιούν το Ίντερνετ έχουν εμφανή κοινωνικά πλεονεκτήματα. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την τεχνολογία για να διατηρήσουν επαφές και να μοιραστούν πληροφορίες με τρόπους που τους κρατούν κοινωνικά ενεργούς και σε σύνδεση με τις κοινότητές τους».
Η μελέτη βρήκε ότι ως «κοινωνικά αποκλεισμένοι» μπορούν να οριστεί ποσοστό 6% των Αμερικανών, ποσοστό που δεν έχει μεταβληθεί σχεδόν καθόλου από το 1985. Η μελέτη εξέτασε τα δίκτυα συζητήσεων των ανθρώπων - με ποιους επιλέγουν αν συζητήσουν σημαντικά θέματα - και τους στενούς κύκλους - του πιο κοντινούς και σημαντικούς έμπιστους ανθρώπους. Βρήκε ότι, κατά μέσο όρο, το μέγεθος των δικτύων συζητήσεων είναι 12% μεγαλύτερο για τους χρήστες κινητών τηλεφώνων, και 9% μεγαλύτερο για εκείνους που μοιράζονται φωτογραφίες στο Διαδίκτυο.
Επιπλέον, η ποικιλομορφία των ανθρώπων στα βασικά δίκτυα τείνει να είναι 25% μεγαλύτερη για τους χρήστες κινητών, 15% για τους βασικούς χρήστες Ίντερνετ και ακόμη μεγαλύτερη για τους χρήστες που χρησιμοποιούν υπηρεσίες instant messaging ή μοιράζονται φωτογραφίες online.
Την ίδια ώρα, η μελέτη βρήκε ότι τα δίκτυα συζητήσεων των Αμερικανών έχουν συρρικνωθεί κατά ένα τρίτο από το 1985 και έχουν γίνει λιγότερο ποικιλόμορφα επειδή περιέχουν λιγότερα μέλη εκτός του οικογενειακού κύκλου. Σε μια τυπική χρονιά, οι άνθρωποι έχουν προσωπικές επαφές με άτομα του στενού τους κύκλου τις 210 ημέρες, κατά μέσο όρο. Επιπλέον, έχουν επαφές μέσω κινητού τηλεφώνου 195 ημέρες του χρόνου, μέσω του σταθερού 125 ημέρες και στέλνουν μηνύματα σε κινητά τις 125 ημέρες του χρόνου.
Επιπρόσθετα, έχουν επαφή με email 72 ημέρες, μέσω κάποιου κοινωνικού δικτύου στο web 39 ημέρες και μέσω ταχυδρομείου οκτώ ημέρες. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο τηλεφωνικών συνεντεύξεων σε 2.512 ενήλικες, το καλοκαίρι του 2009.
αυτά φωνάζουν και οι κομπιουτεράδες τόσα χρόνια,αλλά τους ακούει κανείς?..
«Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι η χρήση του Ίντερνετ και τα κινητά τηλέφωνα ωθούν τους ανθρώπους σε μια δίνη αποξένωσης», δήλωσε ο Χάμπτον. Τα βασικά συμπεράσματα της νέας μελέτης «αμφισβητούν παλαιότερες έρευνες και φοβίες σχετικά με την επιβλαβή κοινωνική επίπτωση της τεχνολογίας». «Υπάρχει μία τάση να κατηγορούμε πρώτα την τεχνολογία όταν παρατηρούμε κάποια κοινωνική αλλαγή», εξήγησε ο Χάμπτον. «Όπως αποδεικνύεται», συνέχισε ο καθηγητής επικοινωνίας του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, «εκείνοι που χρησιμοποιούν το Ίντερνετ έχουν εμφανή κοινωνικά πλεονεκτήματα. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την τεχνολογία για να διατηρήσουν επαφές και να μοιραστούν πληροφορίες με τρόπους που τους κρατούν κοινωνικά ενεργούς και σε σύνδεση με τις κοινότητές τους».
Η μελέτη βρήκε ότι ως «κοινωνικά αποκλεισμένοι» μπορούν να οριστεί ποσοστό 6% των Αμερικανών, ποσοστό που δεν έχει μεταβληθεί σχεδόν καθόλου από το 1985. Η μελέτη εξέτασε τα δίκτυα συζητήσεων των ανθρώπων - με ποιους επιλέγουν αν συζητήσουν σημαντικά θέματα - και τους στενούς κύκλους - του πιο κοντινούς και σημαντικούς έμπιστους ανθρώπους. Βρήκε ότι, κατά μέσο όρο, το μέγεθος των δικτύων συζητήσεων είναι 12% μεγαλύτερο για τους χρήστες κινητών τηλεφώνων, και 9% μεγαλύτερο για εκείνους που μοιράζονται φωτογραφίες στο Διαδίκτυο.
Επιπλέον, η ποικιλομορφία των ανθρώπων στα βασικά δίκτυα τείνει να είναι 25% μεγαλύτερη για τους χρήστες κινητών, 15% για τους βασικούς χρήστες Ίντερνετ και ακόμη μεγαλύτερη για τους χρήστες που χρησιμοποιούν υπηρεσίες instant messaging ή μοιράζονται φωτογραφίες online.
Την ίδια ώρα, η μελέτη βρήκε ότι τα δίκτυα συζητήσεων των Αμερικανών έχουν συρρικνωθεί κατά ένα τρίτο από το 1985 και έχουν γίνει λιγότερο ποικιλόμορφα επειδή περιέχουν λιγότερα μέλη εκτός του οικογενειακού κύκλου. Σε μια τυπική χρονιά, οι άνθρωποι έχουν προσωπικές επαφές με άτομα του στενού τους κύκλου τις 210 ημέρες, κατά μέσο όρο. Επιπλέον, έχουν επαφές μέσω κινητού τηλεφώνου 195 ημέρες του χρόνου, μέσω του σταθερού 125 ημέρες και στέλνουν μηνύματα σε κινητά τις 125 ημέρες του χρόνου.
Επιπρόσθετα, έχουν επαφή με email 72 ημέρες, μέσω κάποιου κοινωνικού δικτύου στο web 39 ημέρες και μέσω ταχυδρομείου οκτώ ημέρες. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο τηλεφωνικών συνεντεύξεων σε 2.512 ενήλικες, το καλοκαίρι του 2009.
αυτά φωνάζουν και οι κομπιουτεράδες τόσα χρόνια,αλλά τους ακούει κανείς?..
Η γηραιότερη γυναίκα στον κόσμο είναι μια Τουρκάλα 125 ετών!
Η Χαλιμέ Σολμάζ, η ύπαρξη της οποίας δεν ήταν γνωστή μέχρι σήμερα, γεννήθηκε την 1η Ιουλίου του 1884 και εξακολουθεί να ζει, γράφουν οι εφημερίδες επικαλούμενες τον τοπικό αξιωματούχο Ιρφάν Ερτάς.
Η ηλικία της την καθιστά την πιο ηλικιωμένη γυναίκα του κόσμου, πρόσθεσε ο ίδιος.
Η ύπαρξή της δεν είχε γίνει γνωστή μέχρι σήμερα επειδή την περίοδο της γέννησής της, κατά την Οθωμανική Αυτοκρατορία, τα μητρώα δεν ήταν τόσο καλά ενημερωμένα.Πριν από την Σολμάζ, τον τίτλο της γηραιότερης γυναίκας στον κόσμο κατείχε η Αμερικανίδα Γκέρτρουντ Μπέινς, η οποία απεβίωσε στις 11 Σεπτεμβρίου φέτος στο Λος Άντζελες, στην Καλιφόρνια, σε ηλικία 115 ετών.
Η Σολμάζ έχει 7 παιδιά, 54 εγγόνια και περίπου 150 δισέγγονα και σύμφωνα με το περιβάλλον της «είναι πολύ καλά».
..καταλάβατε?
Σάββατο 14 Νοεμβρίου 2009
Here we are again!!
Here we are again indeed!!
Πέρασαν πολλοί μήνες από την τελευταία μου ανάρτηση, αλλά due to many many things δεν πρόλαβα να κάνω και πολλά πράγματα (..όλοι έτσι λένε..).
BUT, ας κάνουμε μια μικρή ανασκόπηση των προηγούμενων ημερών και βλέπουμε!!
Πέρασαν πολλοί μήνες από την τελευταία μου ανάρτηση, αλλά due to many many things δεν πρόλαβα να κάνω και πολλά πράγματα (..όλοι έτσι λένε..).
BUT, ας κάνουμε μια μικρή ανασκόπηση των προηγούμενων ημερών και βλέπουμε!!
Πέμπτη 17 Σεπτεμβρίου 2009
Flamenco del Mar!
Τετάρτη 29 Απριλίου 2009
Δυστυχισμένα τα παιδιά στην Ελλάδα
Ουραγός η χώρα μας στην κατάταξη των ευρωπαϊκών χωρών σχετικά με την ευημερία των παιδιών.
Την 23η θέση από τις 29 κατέλαβε η Ελλάδα στην κατάταξη των χωρών που ενδείκνυνται για να μεγαλώσει ένα παιδί, σύμφωνα με έρευνα που έγινε από αγγλικό πανεπιστήμιο.
Η χώρα μας βρίσκεται ακριβώς μία θέση πάνω από την Αγγλία, στην οποία ως αίτιο για τη χαμηλή θέση χαρακτηρίστηκε ο μεγάλος αριθμός παιδιών ανά οικογένεια που παρατηρείται σε νοικοκυριά όπου ο ένας ή και οι δύο γονείς είναι άνεργοι.
Η έρευνα διεξήχθη από το πανεπιστήμιο της Υόρκης (βόρεια Αγγλία) και συγκεκριμένα η Ομάδα δράσης για την Παιδική Φτώχεια (Child Povert Action Group- CPAG).
Την πρώτη θέση στην κατάταξη κατέλαβε η Ολλανδία. Ακολουθούν η Σουηδία και η Νορβηγία. Για τους σκοπούς της έρευνας ελήφθησαν υπόψη 43 παράγοντες, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται κριτήρια όπως η παιδική θνησιμότητα, η παιδική παχυσαρκία, η οικονομική κατάσταση και οι συνθήκες στέγασης.
Από τις άλλες «μεγάλες» χώρες της Ε.Ε. η Γερμανία βρέθηκε στην 8η θέση και η Γαλλία στη 15η. Γενικότερα, οι χώρες που αρίστευσαν στη συγκεκριμένη έρευνα ήταν οι σκανδιναβικές και η Ολλανδία. Κύριος λόγος για αυτό, κατά τους ερευνητές, ήταν το γεγονός ότι οι Σκανδιναβοί δεν βιάζονται να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να προβούν σε «ενήλικες» δραστηριότητες, όπως το κάπνισμα, οι σεξουαλικές σχέσεις και η κατανάλωση αλκοόλ - εν αντιθέσει με τους γονείς της υπόλοιπης ηπείρου.
Ως λόγοι για την άσχημη θέση της Ελλάδας κρίνονται η κακή κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος, που θεωρείται πως ασκεί υπερβολική πίεση στα παιδιά, καθώς και η συνολική κατάσταση της ευρωπαϊκής ηπείρου, με την κρίση να επηρεάζει σταδιακά εκφάνσεις της καθημερινής ζωής - ενώ η αυξανόμενη ανεργία δεν βοηθάει την κατάσταση.
Ακολουθεί η λίστα με τις καταστάσεις των ευρωπαϊκών χωρών:
1. Ολλανδία
2. Σουηδία
3. Νορβηγία
4. Ισλανδία
5. Φινλανδία
6. Δανία
7. Σλοβενία
8. Γερμανία
9. Ιρλανδία
10. Λουξεμβούργο
11. Αυστρία
12. Κύπρος
13. Ισπανία
14. Βέλγιο
15. Γαλλία
16. Τσεχία
17. Σλοβακία
18. Εσθονία
19. Ιταλία
20. Πολωνία
21. Πορτογαλία
22. Ουγγαρία
23. Ελλάδα
24. Αγγλία
25. Ρουμανία
26. Βουλγαρία
27. Λετονία
28. Λιθουανία
29. Μάλτα
Tα χάλια μας....
Την 23η θέση από τις 29 κατέλαβε η Ελλάδα στην κατάταξη των χωρών που ενδείκνυνται για να μεγαλώσει ένα παιδί, σύμφωνα με έρευνα που έγινε από αγγλικό πανεπιστήμιο.
Η χώρα μας βρίσκεται ακριβώς μία θέση πάνω από την Αγγλία, στην οποία ως αίτιο για τη χαμηλή θέση χαρακτηρίστηκε ο μεγάλος αριθμός παιδιών ανά οικογένεια που παρατηρείται σε νοικοκυριά όπου ο ένας ή και οι δύο γονείς είναι άνεργοι.
Η έρευνα διεξήχθη από το πανεπιστήμιο της Υόρκης (βόρεια Αγγλία) και συγκεκριμένα η Ομάδα δράσης για την Παιδική Φτώχεια (Child Povert Action Group- CPAG).
Την πρώτη θέση στην κατάταξη κατέλαβε η Ολλανδία. Ακολουθούν η Σουηδία και η Νορβηγία. Για τους σκοπούς της έρευνας ελήφθησαν υπόψη 43 παράγοντες, στους οποίους συμπεριλαμβάνονται κριτήρια όπως η παιδική θνησιμότητα, η παιδική παχυσαρκία, η οικονομική κατάσταση και οι συνθήκες στέγασης.
Από τις άλλες «μεγάλες» χώρες της Ε.Ε. η Γερμανία βρέθηκε στην 8η θέση και η Γαλλία στη 15η. Γενικότερα, οι χώρες που αρίστευσαν στη συγκεκριμένη έρευνα ήταν οι σκανδιναβικές και η Ολλανδία. Κύριος λόγος για αυτό, κατά τους ερευνητές, ήταν το γεγονός ότι οι Σκανδιναβοί δεν βιάζονται να ενθαρρύνουν τα παιδιά τους να προβούν σε «ενήλικες» δραστηριότητες, όπως το κάπνισμα, οι σεξουαλικές σχέσεις και η κατανάλωση αλκοόλ - εν αντιθέσει με τους γονείς της υπόλοιπης ηπείρου.
Ως λόγοι για την άσχημη θέση της Ελλάδας κρίνονται η κακή κατάσταση του εκπαιδευτικού συστήματος, που θεωρείται πως ασκεί υπερβολική πίεση στα παιδιά, καθώς και η συνολική κατάσταση της ευρωπαϊκής ηπείρου, με την κρίση να επηρεάζει σταδιακά εκφάνσεις της καθημερινής ζωής - ενώ η αυξανόμενη ανεργία δεν βοηθάει την κατάσταση.
Ακολουθεί η λίστα με τις καταστάσεις των ευρωπαϊκών χωρών:
1. Ολλανδία
2. Σουηδία
3. Νορβηγία
4. Ισλανδία
5. Φινλανδία
6. Δανία
7. Σλοβενία
8. Γερμανία
9. Ιρλανδία
10. Λουξεμβούργο
11. Αυστρία
12. Κύπρος
13. Ισπανία
14. Βέλγιο
15. Γαλλία
16. Τσεχία
17. Σλοβακία
18. Εσθονία
19. Ιταλία
20. Πολωνία
21. Πορτογαλία
22. Ουγγαρία
23. Ελλάδα
24. Αγγλία
25. Ρουμανία
26. Βουλγαρία
27. Λετονία
28. Λιθουανία
29. Μάλτα
Tα χάλια μας....
Δευτέρα 13 Απριλίου 2009
Eγκέφαλος και ανισότητες! Ο εγκέφαλος συμβάλλει στη διαιώνιση των ανισοτήτων
Η φτώχεια φέρνει άγχος, αυτό επηρεάζει ιδιαίτερα δύο περιοχές του εγκεφάλου και μειώνει έτσι την ικανότητα της μνήμης των παιδιών, πράγμα που δυσκολεύει τη μάθησή τους, με συνέπεια, όταν μεγαλώσουν, να υστερούν από πλευράς γνώσεων και η φτώχειά τους να αναπαράγεται. Αυτός, με δύο λόγια, είναι ο φαύλος κύκλος, που συμβάλλει, μαζί με άλλους παράγοντες ασφαλώς, στο να διαιωνίζεται η κοινωνική ανισότητα, σύμφωνα με νέα έρευνα νευροεπιστημόνων.
Για πρώτη φορά, πριν τρία χρόνια, η Μάρθα Φαράχ του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, έδειξε ότι η εν ενεργεία μνήμη (working memory) των φτωχών παιδιών έχει μικρότερη ικανότητα κατά μέσο όρο σε σχέση με την αντίστοιχη μνήμη των παιδιών της μεσαίας τάξης. Το συγκεκριμένο είδος μνήμης αφορά την ικανότητα του ατόμου να συγκρατεί πληροφορίες για τρέχουσα (βραχυπρόθεσμη) χρήση, π.χ. έναν τηλεφωνικό αριθμό. Η ικανότητα αυτή θεωρείται ζωτική για πολλές δραστηριότητες, ειδικά εκπαιδευτικές, όπως η εκμάθηση ξένων γλωσσών, η ανάγνωση, η επίλυση προβλημάτων κ.α.
Μετά από αυτή την ανακάλυψη, έρχεται τώρα μια νέα μελέτη, των Γκάρι Έβανς και Μισέλ Σάμπεργκ του πανεπιστημίου Κορνέλ, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με τον «Εκόνομιστ», για να ρίξει περαιτέρω φως στο φαινόμενο. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μειωμένη ικανότητα της εν ενεργεία μνήμης των φτωχών, σχεδόν σίγουρα αποτελεί συνέπεια του αυξημένου άγχους που έχουν λόγω της ανατροφής τους σε ένα περιβάλλον γεμάτο στερήσεις, ένταση και μειωμένα ερεθίσματα, πράγμα που επηρεάζει αρνητικά την ανάπτυξη του παιδικού εγκεφάλου.
Μελετώντας μεγάλη ομάδα εθελοντών, με βάση μια σειρά δείκτες του άγχους (πίεση αίματος, επίπεδα ορμονών του στρες, σωματικό βάρος κ.α.), οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι τα φτωχά παιδιά έχουν όντως βιώσει επί χρόνια αυξημένα επίπεδα άγχους κατά την ανάπτυξή τους σε σχέση με τα παιδιά της μεσαίας τάξης.
Όσα παιδιά έχουν περάσει όλη τη ζωή τους στη φτώχεια, μπορούν κατά μέσο όρο να κρατήσουν 8,5 αντικείμενα στη μνήμη τους οποιαδήποτε στιγμή, έναντι 9,4 αντικειμένων ενός παιδιού μεσαίας τάξης, ενώ όσα παιδιά είχαν μικτές οικονομικές και κοινωνικές εμπειρίες, βρίσκονται κάπου στη μέση. Με μια σειρά άλλων τεστ, οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι η αυτή η διαφορά προκαλείται από τα διαφορετικά επίπεδα συσσωρευμένου άγχους και από τίποτε άλλο.
Άλλες έρευνες, σε ζώα και ανθρώπους, έχουν δείξει ήδη ότι το αυξημένο στρες μεταβάλλει το επίπεδο και τη δραστηριότητα των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο, των χημικών ουσιών δηλαδή που μεταφέρουν σήματα-πληροφορίες μεταξύ των νευρικών κυττάρων. Το στρες επίσης έχει διαπιστωθεί ότι μειώνει την ικανότητα αναγέννησης των νευρώνων στον εγκέφαλο, ενώ -το σημαντικότερο όλων- συρρικνώνει τον όγκο του προμετωπιαίου φλοιού και του ιπποκάμπου, δηλαδή των κατ' εξοχήν εγκεφαλικών περιοχών που σχετίζονται με τη μνήμη και τη νόηση.
Οι επιπτώσεις αυτές στον εγκέφαλο σημαίνουν ότι τα φτωχά παιδιά μαθαίνουν δυσκολότερα, συνεπώς δεν είναι παράξενο που συχνά τα πάνε χειρότερα στο σχολείο και, όχι σπάνια, αδυνατούν, όταν μεγαλώσουν, να σπάσουν πια τις αλυσίδες της φτώχειας.
Το άγχος που βιώνουν οι φτωχοί, πηγάζει κυρίως από το γεγονός ότι βρίσκονται στον «πάτο» της κοινωνικής και οικονομικής κλίμακας. Όπως έδειξαν έρευνες του σερ Μάικλ Μάρμοτ από το Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Λονδίνου (UCL) και άλλων μετέπειτα ερευνητών, οι άνθρωποι στο κατώτερο μέρος της κοινωνικοοικονομικής ιεραρχίας βιώνουν πολύ περισσότερο στρες στην καθημερινή ζωή τους σε σχέση με όσους βρίσκονται στην κορυφή - και οι συνέπειες είναι ορατές στην υγεία τους.
Για πρώτη φορά, πριν τρία χρόνια, η Μάρθα Φαράχ του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, έδειξε ότι η εν ενεργεία μνήμη (working memory) των φτωχών παιδιών έχει μικρότερη ικανότητα κατά μέσο όρο σε σχέση με την αντίστοιχη μνήμη των παιδιών της μεσαίας τάξης. Το συγκεκριμένο είδος μνήμης αφορά την ικανότητα του ατόμου να συγκρατεί πληροφορίες για τρέχουσα (βραχυπρόθεσμη) χρήση, π.χ. έναν τηλεφωνικό αριθμό. Η ικανότητα αυτή θεωρείται ζωτική για πολλές δραστηριότητες, ειδικά εκπαιδευτικές, όπως η εκμάθηση ξένων γλωσσών, η ανάγνωση, η επίλυση προβλημάτων κ.α.
Μετά από αυτή την ανακάλυψη, έρχεται τώρα μια νέα μελέτη, των Γκάρι Έβανς και Μισέλ Σάμπεργκ του πανεπιστημίου Κορνέλ, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό PNAS της Εθνικής Ακαδημίας Επιστημών των ΗΠΑ, σύμφωνα με τον «Εκόνομιστ», για να ρίξει περαιτέρω φως στο φαινόμενο. Σύμφωνα με τους ερευνητές, η μειωμένη ικανότητα της εν ενεργεία μνήμης των φτωχών, σχεδόν σίγουρα αποτελεί συνέπεια του αυξημένου άγχους που έχουν λόγω της ανατροφής τους σε ένα περιβάλλον γεμάτο στερήσεις, ένταση και μειωμένα ερεθίσματα, πράγμα που επηρεάζει αρνητικά την ανάπτυξη του παιδικού εγκεφάλου.
Μελετώντας μεγάλη ομάδα εθελοντών, με βάση μια σειρά δείκτες του άγχους (πίεση αίματος, επίπεδα ορμονών του στρες, σωματικό βάρος κ.α.), οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι τα φτωχά παιδιά έχουν όντως βιώσει επί χρόνια αυξημένα επίπεδα άγχους κατά την ανάπτυξή τους σε σχέση με τα παιδιά της μεσαίας τάξης.
Όσα παιδιά έχουν περάσει όλη τη ζωή τους στη φτώχεια, μπορούν κατά μέσο όρο να κρατήσουν 8,5 αντικείμενα στη μνήμη τους οποιαδήποτε στιγμή, έναντι 9,4 αντικειμένων ενός παιδιού μεσαίας τάξης, ενώ όσα παιδιά είχαν μικτές οικονομικές και κοινωνικές εμπειρίες, βρίσκονται κάπου στη μέση. Με μια σειρά άλλων τεστ, οι ερευνητές επιβεβαίωσαν ότι η αυτή η διαφορά προκαλείται από τα διαφορετικά επίπεδα συσσωρευμένου άγχους και από τίποτε άλλο.
Άλλες έρευνες, σε ζώα και ανθρώπους, έχουν δείξει ήδη ότι το αυξημένο στρες μεταβάλλει το επίπεδο και τη δραστηριότητα των νευροδιαβιβαστών στον εγκέφαλο, των χημικών ουσιών δηλαδή που μεταφέρουν σήματα-πληροφορίες μεταξύ των νευρικών κυττάρων. Το στρες επίσης έχει διαπιστωθεί ότι μειώνει την ικανότητα αναγέννησης των νευρώνων στον εγκέφαλο, ενώ -το σημαντικότερο όλων- συρρικνώνει τον όγκο του προμετωπιαίου φλοιού και του ιπποκάμπου, δηλαδή των κατ' εξοχήν εγκεφαλικών περιοχών που σχετίζονται με τη μνήμη και τη νόηση.
Οι επιπτώσεις αυτές στον εγκέφαλο σημαίνουν ότι τα φτωχά παιδιά μαθαίνουν δυσκολότερα, συνεπώς δεν είναι παράξενο που συχνά τα πάνε χειρότερα στο σχολείο και, όχι σπάνια, αδυνατούν, όταν μεγαλώσουν, να σπάσουν πια τις αλυσίδες της φτώχειας.
Το άγχος που βιώνουν οι φτωχοί, πηγάζει κυρίως από το γεγονός ότι βρίσκονται στον «πάτο» της κοινωνικής και οικονομικής κλίμακας. Όπως έδειξαν έρευνες του σερ Μάικλ Μάρμοτ από το Πανεπιστημιακό Κολλέγιο του Λονδίνου (UCL) και άλλων μετέπειτα ερευνητών, οι άνθρωποι στο κατώτερο μέρος της κοινωνικοοικονομικής ιεραρχίας βιώνουν πολύ περισσότερο στρες στην καθημερινή ζωή τους σε σχέση με όσους βρίσκονται στην κορυφή - και οι συνέπειες είναι ορατές στην υγεία τους.
Εγγραφή σε:
Αναρτήσεις (Atom)