"Μονοφάτσι-Μελιδοχώρι", Ρουσσέτος Παναγιωτάκης

"Μονοφάτσι-Μελιδοχώρι"

Του Κρητικού μας ζωγράφου, Ρουσσέτου Παναγιωτάκη.

Μάνος Χατζιδάκις, περί πνευματικών δικαιωμάτων.

"Γνωρίζοντας πως στα πνευματικά δικαιώματα και στον σεβασμό τους, η χώρα μας συναγωνίζεται την Ουγκάντα, το Αφγανιστάν και την Τουρκία του Εβρέν, προειδοποιώ όλους τους υποανάπτυκτους και με μειωμένη συνείδηση που πραγματοποιούν στον τόπο μα ελληνικά σήριαλς, γυρίζουν ελληνικές ταινίες «ποιότητος» ή μη, επιμελούνται τηλεοπτικά και ραδιοφωνικά παιχνίδια, τοποθετούν μουσική στα ρολόγια των τηλεοπτικών σταθμών ωσότου αρχίσουν οι ειδήσεις, κι ακόμη, όσους μεταχειρίζονται μουσική στο ασανσέρ, στις καφετέριες, στα εστιατόρια και στα αναψυκτήρια, στις διαφημίσεις και στα σούπερ-μάρκετ, κι ακόμη, όσα υπουργεία διαφημίζουν ή τουριστικά ή βιομηχανικά ή αναπτυξιακά την ανέραστη Ελλάδα, προειδοποιώ πως αν μεταχειριστούν τμήμα ή ολόκληρα κομμάτια μουσικής μου, οποιασδήποτε μουσικής μου, θα μεταχειριστώ κάθε δυνατότητα που μου παρέχει ο Νόμος για να κυνηγήσω τους εξακολουθητικά ασυνείδητους που μεταχειρίζονται μουσική μου. Επί πλέον, θα απαιτήσω 500.000 δραχμές για κάθε τρίλεπτο –έως τρίλεπτο– που θα περιέχει μουσική μου, χωρίς την έγγραφη άδειά μου.

Είναι λυπηρό πως μόνο μια τέτοια «προειδοποίηση» είναι δυνατόν να ισχύει και ν’ αντιμετωπίζει την ασυδοσία του «καλλιτεχνικού» μας «κατεστημένου».

ΜΑΝΟΣ ΧΑΤΖΙΔΑΚΙΣ
Δεκέμβριος 1983"

"Στο κόκκινο 105,5" με το UNFOLLOW

Mόλις άκουσα μια πολύ ενδιαφέρουσα εκπομπή της Φωτεινής Λαμπρίδη στο "kokkino 105.5" με τα παιδιά που είναι υπεύθυνα στο περιοδκό UNFOLLOW, με αφορμή την αυριανή εκδήλωση στο σύλλογο αρχαιολόγων στο Θησείο με θέμα την άνοδο του φασισμού και μεταξυ των υπολοίπων μου δημιουργήθηκε μια γιγαντιαία απορία. Στην ερώτηση της δημοσιογράφου αν περίμεναν αυτήν την έξαρση του φασισμού, απάντησαν "όχι σε τέτο

ιο σημείο και μ' αυτόν τον τρόπο". Ώρες-ώρες έχω την εντύπωση ότι οι περισσότεροι Έλληνες και ειδικά οι αριστερά (κι εδώ είναι η απορία μου) δεν πήραν χαμπάρι από πού μας ήρθε όλο αυτό το φασιστικό φαινόμενο και βέβαια με αυτή την μορφή. Αναλώθηκαν όλα αυτά τα χρόνια αποκαλώντας 'φασισμό' οτιδήποτε δεν συντονίζεται με την αριστερή ιδεολογία και πιο πολύ, απομακρύνθηκαν τραγικά μέσα από την εμμονική απασχόληση με την θεωρία, από την λαίκή έφραση του ανθρώπου. Μίλησαν για το κτήνος που απελευθερώνεται μέσα από λαϊκές εκδηλώσεις τέτοιου τύπου και με κάνει πραγματικά να απορώ πώς είναι δυνατόν να χάθηκαν μέσα στον ελιτισμό της φιλοσοφίας της πολιτικής, μη ασχολούμενοι με την λαϊκή της έκφραση. Αυτός ο ελιτισμός και η υπεροψία κουλτούρας, είναι το τυφλό σημείο της αριστεράς που δεν μπόρεσε, αυτή, παρ' όλους τους αγώνες στους δρόμους, να πάρει χαμπάρι αυτήν ακριβώς την μορφή του φασισμού η οποία ήταν ολοζώντανη πρακτικά όλα αυτά τα χρόνια. Αλλά νόμιζαν, ότι δεν είναι τίποτα το σοβαρό και σε όποια ανησυχία απαντούσαν "θα ξεφουσκώσει". Ας μας πούν τώρα μια θεωρία που θα αντιμετωπίσει δραστικά στην ΠΡΑΞΗ αυτήν ακρβώς την λαϊκή έκφραση των 420.000 ψηφοφόρων της Χρυσής Αυγής.

Λοϊζος, Ρασούλης, φτιάχνοντας "τα τραγούδια της Χαρούλας"

Ο Μανώλης Ρασούλης διηγείται ένα πολύ "ωραίο" περιστατικό μεταξύ δημιουργών και δισκογραφικής:
"Όταν γράφαμε τα Τραγούδια της Χαρούλας, πηγαίναμε με το Λοΐζο και τα παίζαμε στην επιτροπή της Minos. Όπου επιτροπή ο Μάτσας, η κυρία Μάτσα, ο Θεοφίλου και η Χαρούλα. Ήταν να παίξουμε το "Σχεδόν πενήντα χρόνια βάσανα και διωγμοί". Εγώ βέβαια δεν γράφω ένα τραγούδι εκτός συγκυρίας και χωρίς να υπάρχει μια βαθύτερη κοινωνική και ψυχολογική αιτία. Τό ‘γραψα τότε, το 1979, γιατί ακόμα η αριστεράντζα ήτανε στα ζόρικα. Ένα τραγούδι το γράφεις όχι για να κονομήσεις, αλλά για να ρίξεις βάλσαμο στην ψυχή των ανθρώπων. Μιλάω δηλαδή για μας, που ζούμε στην ψυχή μας και στην ψυχή των άλλων. Ο Μάτσας ζει στην τσέπη του και στην τσέπη των άλλων, όμως αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Πάμε λοιπόν και παίζουμε αυτό το τραγούδι. Και λέει η κυρία Μάτσα, με γλυκό τρόπο, σε στυλ Καλυψώ, προφανώς είχανε συνεννοηθεί με τον Σαμουήλ, «Μάνο, αυτό το τραγούδι έχει μια ωραία μελωδία, δεν αλλάζουμε τους στίχους να το κάνουμε ένα ερωτικό τραγούδι;» Του Μάνου τ’ αυτάκια κοκκινίσανε, του ανέβηκε η πίεση 25. Και της απάντησε: «Κοιτάξτε μαντάμ, εκτός από ευαίσθητοι, τυχαίνει να είμαστε και αριστεροί!»
Και έτσι σώθηκε το τραγούδι."

Μάνος Λοϊζος. 30 χρόνια. Πιο εδώ από ποτέ.
 

http://www.youtube.com/watch?v=h9RwMgeKSrg&feature=share

Με συγκίνηση να σας πω, ότι η Χαρούλα Αλεξίου μπήκε στο στούντιο προετοιμάζοντας την κανούργια της δισκογραφική δουλειά με τα ανέκδοτα τραγούδια του Μανώλη Ρασούλη και των συνεργατών του.


http://www.musicpaper.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=1955%3Aalexiou-rasoulis&catid=3%3Asyntaktes&Itemid=36

Ένας από τους πιο συγκλονιστικούς λόγους ανθρωπιάς και ελευθερίας που έχουν ακουστεί και πρόκειται να ακουστούν ποτέ. Αφιερώνω αυτήν την σκηνή σε όλους τους συμπολίτες μου που επέλεξαν σαν λύση στα δεινά αυτής της χώρας τον ακραίο εθνικισμό και ρατσισμό. Ξανασκεφτείτε. Απλά, ξανασκεφτείτε...

 http://www.youtube.com/watch?v=ee5atYrAI_M

                                            "Europas Schande" - Günter Grass

Dem Chaos nah, weil dem Markt nicht gerecht,
bist fern Du dem Land, das die Wiege Dir lieh.

Was mit der Seele gesucht, gefunden Dir galt,
wird abgetan nun, unter Schrottwert taxiert.

Als Schuldner nackt an den Pranger gestellt, leidet ein Land,
dem Dank zu schulden Dir Redensart war.

Zur Armut verurteiltes Land, dessen Reichtum
gepflegt Museen schmückt: von Dir gehütete Beute.

Die mit der Waffen Gewalt das inselgesegnete Land
heimgesucht, trugen zur Uniform Hölderlin im Tornister.

Kaum noch geduldetes Land, dessen Obristen von Dir
einst als Bündnispartner geduldet wurden.


Rechtloses Land, dem der Rechthaber Macht
den Gürtel enger und enger schnallt.

Dir trotzend trägt Antigone Schwarz und landesweit
kleidet Trauer das Volk, dessen Gast Du gewesen.

Außer Landes jedoch hat dem Krösus verwandtes Gefolge
alles, was gülden glänzt gehortet in Deinen Tresoren.

Sauf endlich, sauf! schreien der Kommissare Claqueure,
doch zornig gibt Sokrates Dir den Becher randvoll zurück.

Verfluchen im Chor, was eigen Dir ist, werden die Götter,
deren Olymp zu enteignen Dein Wille verlangt.

Geistlos verkümmern wirst Du ohne das Land,
dessen Geist Dich, Europa, erdachte.

                                                                    ***
                             "Η ντροπή της Ευρώπης" του Γκίντερ Γκράς

Κοντά στο Χάος, γιατί δεν αρέσει στις Αγορές,
απομακρύνθηκες από τη χώρα που σου δάνεισε την κοιτίδα.



Ότι έψαχνες με την ψυχή και νόμιζες ότι βρήκες,
τώρα απαξιώνεται και κατατάσσεται σαν παλιοσίδερα.

Σαν οφειλέτης, γυμνή, διαπομπεύεται και υποφέρει μια χώρα
από την οποία περιμένεις Ευχαριστώ για τα χρέη.

Μια χώρα καταδικασμένη σε φτώχεια , της οποίας ο πλούτος,
περιποιημένος κοσμεί Μουσεία: από σένα προστατευμένη λεία.

Αυτοί, που με τη δύναμη των όπλων πήγαν στην με νησιά ευλογημένη χώρα,
φορούσαν για στολή τον Hölderlin* στο σακίδιό τους.

Σου είναι ανυπόφορη η χώρα, της οποίας τους ηγέτες
κάποτε ανεχόσουν σαν εταίρους.

Άνομη χώρα, της οποίας ο νομοθέτης με δύναμη
της σφίγγει τη ζώνη όλο και πιο στενά.

Αψηφώντας σε, η Αντιγόνη φοράει μαύρα και σ' όλη τη χώρα
το πένθος ντύνει το λαό, του οποίου υπήρξες φιλοξενούμενος.

 Εκτός χώρας έχει η ακολουθία του Κροίσου
όλα, όσα αστράφτουν, στοιβαγμένα στα Θησαυροφυλάκιά σου.

"Πιες, πιες επιτέλους" φωνάζουν οι Επίτροποι κλακαδόροι,
αλλά θυμωμένος ο Σωκράτης σου επιστρέφει γεμάτο το ποτήρι.

Θα καταραστούν εν χορώ, ότι σου ανήκει, οι Θεοί
των οποίων τον Όλυμπο ζητάει η θέλησή σου.

Πνευματικά ανάπηρη θα είσαι χωρίς τη χώρα
της οποίας το πνεύμα εσένα, Ευρώπη, θέσπισε.

Μουτούση - "Χώρα προέλευσης"


http://www.youtube.com/watch?v=2KoZrRt93zw&feature=share

Καλό ταξίδι Άρχοντα!...