Η Ημέρα της Γης γιορτάζεται κάθε χρόνο από το 1970, στις 22 Απριλίου, με στόχο την κινητοποίηση ανθρώπων, κυβερνήσεων, επιχειρήσεων και οργανισμών, για ένα καθαρό πλανήτη.
Αμερικανικής εμπνεύσεως, καθιερώθηκε το 1970 στις ΗΠΑ, με πρωτοβουλία του γερουσιαστή Γκέιλορντ Νέλσον, ενός πολιτικού με περιβαλλοντικές ανησυχίες. Με τα χρόνια, η «Μέρα της Γης» ξεφεύγει από το αμερικάνικο πλαίσιο, όπου αποδεικνύεται αρκετά δημοφιλής, και εξαπλώνεται σε ολόκληρο τον κόσμο.
Τετάρτη 24 Μαρτίου 2010
Σαν Σήμερα!
1721: Ο γερμανός συνθέτης Γιόχαν Σεμπάστιαν Μπαχ εκδίδει τα περίφημα έξι «Βραδεμβούργια Κοντσέρτα» του.
1882: Ο γερμανός γιατρός Ρόμπερτ Κοχ ανακαλύπτει το βάκιλο της φυματίωσης. Για τη σημαντική αυτή ιατρική ανακάλυψη, που έσωσε και σώζει μυριάδες ζωές, η 24η Μαρτίου χαρακτηρίζεται ως Παγκόσμια Ημέρα κατά της Φυματίωσης.
1935: Εκτελούνται οι στρατηγοί Παπούλας και Κοιμήσης ως πρωταίτιοι του βενιζελικού κινήματος της 1ης Μαρτίου. Ερήμην σε θάνατο έχουν καταδικαστεί οι Ελευθέριος Βενιζέλος και Νικόλαος Πλαστήρας.
1958: Ο Έλβις Πρίσλεϊ κατατάσσεται στο στρατό με ΑΣΜ: 53310761.
1973: Κυκλοφορεί το άλμπουμ των Pink Floyd «Dark Side of the Moon», ένα από τα πιο εμπορικά όλων των εποχών.
1999: Το ΝΑΤΟ εξαπολύει βομβαρδισμούς εναντίον της Γιουγκοσλαβίας, επειδή η τελευταία αρνείται να υπογράψει τη συμφωνία για το μέλλον του Κοσσυφοπεδίου. Οι αεροπορικές επιδρομές θα διαρκέσουν τρεις μήνες, έως ότου οι δυνάμεις της Γιουγκοσλαβίας αποσυρθούν από την περιοχή. Είναι η πρώτη επίθεση στην ιστορία της Συμμαχίας κατά κυρίαρχου κράτους.
*
Γεννησεις
1874: Χάρι Χουντίνι, ούγγρος ταχυδακτυλουργός.
1897: Βίλχελμ Ράιχ, αυστριακός ψυχαναλυτής που μαθήτευσε κοντά στον Ζίγκμουντ Φρόιντ.
1926: Ντάριο Φο, ιταλός θεατρικός συγγραφέας. Τιμήθηκε με βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1997.
Ένα βράδυ ένας γέρος ινδιάνος της φυλής Τσερόκι, μίλησε στον εγγονό του για τη μάχη που γίνεται μέσα στην ψυχή των ανθρώπων. Είπε:
"Γιέ μου, η μάχη γίνεται μεταξύ δυο 'λύκων' που υπάρχουν μέσα σε όλους μας.
Ο ένας είναι το Κακό. - Είναι ο θυμός, η ζήλια, η θλίψη, η απογοήτευση, η απληστία, η αλαζονία,
η αυτολύπηση, η ενοχή,η προσβολή, η κατωτερότητα,
τα ψέματα, η ματαιοδοξία, η υπεροψία, και το εγώ."
Ο άλλος είναι το Καλό. - Είναι η χαρά, η ειρήνη, η αγάπη, η ελπίδα, η ηρεμία, η ταπεινοφροσύνη,
η ευγένεια, η φιλανθρωπία, η συμπόνοια, η γεναιοδωρία, η αλήθεια, η ευσπλαχνία και η πίστη."
Ο εγγονός το σκέφτηκε για ένα λεπτό και μετά ρώτησε τον παππού του:
"Ποιος λύκος νικάει;" (..., αυτό μου άρεσε πολύ!)...
Ο γέρος Ινδιάνος απάντησε απλά ...
"Αυτός που ταΐζεις."
Για πρώτη φορά βρέθηκε το χρώμα που είχαν οι δεινόσαυροι και ήταν «καροτί»!
Το «Τζουράσικ Παρκ» επιτέλους αποκτά πραγματικό χρώμα και όχι αυτό που φαντάστηκε ο Στίβεν Σπίλμπεργκ. Για πρώτη φορά, οι παλαιοντολόγοι πιστεύουν ότι κατάφεραν να βρουν το πραγματικό χρώμα ενός δεινόσαυρου και αυτό ήταν προς το κοκκινο-πορτοκαλί, σαν του…καρότου.
Η ανακάλυψη έγινε εφικτή χάρη σε μια νέα επιστημονική τεχνική με τη βοήθεια ηλεκτρονικών μικροσκοπίων, η οποία μπορεί να «διαβάσει» τα απολιθωμένα κύτταρα των χρωστικών ουσιών. Η έρευνα επίσης ενίσχυσε την -ακόμα αμφιλεγόμενη- θεωρία ότι μερικοί τουλάχιστον δεινόσαυροι είχαν φτερά και πούπουλα, κάτι που τους συνδέει εξελικτικά με τα πουλιά. Σύμφωνα με τους ερευνητές, είναι πια βέβαιο ότι αυτό συνέβαινε, αλλά δεν είναι σίγουρο ακόμα αν το φτέρωμα αναπτύχθηκε για μόνωση από το κρύο, καμουφλάζ ή για επικοινωνιακούς λόγους («φλερτ» με το άλλο φύλο κλπ!).
Μέχρι τώρα, τα απολιθώματα δεν είχαν αποκαλύψει το χρώμα των δεινοσαύρων. Οι επιστήμονες έκαναν απλώς εικασίες και οι απεικονίσεις τους ήσαν συνήθως πιο «άχρωμες» με γκρι ή καφέ αποχρώσεις. Τώρα, η νέα έρευνα από τον παλαιοντολόγο Μάικλ Μπέντον και τους συνεργάτες του στο βρετανικό πανεπιστήμιο του Μπρίστολ, καθώς επίσης παλαιοντολόγους από την Κινεζική Ακαδημία Επιστημών, η οποία δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Nature», σύμφωνα με το Γαλλικό Πρακτορείο και το «Science», δείχνει ότι ένας πρόγονος των πουλιών, ο Κομφουκιοσόρνις, ο οποίος ζούσε στη σημερινή Κίνα πριν 125 εκατ. χρόνια, είχε καφε-πορτοκαλί χρώμα, καθώς επίσης μαυρόασπρα τμήματα.
Επίσης βρέθηκε ότι ο μικρός σαρκοφάγος δεινόσαυρος Σινοσαυροπτέρυξ, μήκους περίπου ενός μέτρου, από την ίδια περίοδο (Κρητιδική) και περιοχή, είχε κοκκινο-καφέ τρίχωμα στην ουρά, το κεφάλι και την πλάτη του.
Ορισμένοι άλλοι επιστήμονες πάντως, όπως ο Άλαν Φεντούτσια από το πανεπιστήμιο της Βόρειας Καρολίνας, εξέφρασαν το σκεπτικισμό τους κατά πόσο όντως οι δεινόσαυροι είχαν έγχρωμα φτερά στο σώμα τους και είπε ότι το χρώμα που βρέθηκε, ίσως προέρχεται από βακτήρια.
"Στη μακρινή Βενεζουέλα εδώ και 30-τόσα χρόνια ξεκίνησε ένα φιλόδοξο πρόγραμμα, το El Sistema (Fundación del Estado para el Sistema Nacional de las Orquestas Juveniles e Infantiles de Venezuela).
Ένας ντόπιος μουσικός, ο Χοσέ Αμπρέου, βάλθηκε να μαζέψει παιδάκια στις πιο φτωχές, τις πιο απομακρυσμένες περιοχές, τις πιο βουτηγμένες στο έγκλημα και στο πάρε-δώσε των ναρκωτικών, και να τα κάνει μουσικούς. Το πράγμα προχώρησε σιγά-σιγά, χωρίς λεφτά και άρχισε να αποδίδει καρπούς.
Πέρασαν τα χρόνια, 250.000 (!) παιδάκια έμαθαν μουσική, και άρχισαν να φτιάχνονται σχολικές ορχήστρες. Οι ορχήστρες σε όλη τη χώρα ξεπέρασαν τις 100 και από αυτές οι 90 είναι συμφωνικές. Οι καλύτεροι από αυτούς τους νεαρούς μουσικούς μαζεύονται σε κεντρικές ορχήστρες, με κορυφή την Ορχήστρα Σιμόν Μπολιβάρ, που αυτή την εποχή διευθύνει άλλο ένα προϊόν del Sistema, ο 28χρονος μαέστρος Γουστάβο Ντουνταμέλ, που είναι επίσης εδώ και λίγους μήνες ο νέος μαέστρος της Φιλαρμονικής του Λος Άντζελες.
Έκαναν τουρνέ οι Βενεζουελάνοι πιτσιρικάδες με τον πιτσιρικά μαέστρο τους και παίξανε και στο Σάλτσμπουργκ. Μάλλον καλά θα έπαιξαν, γιατί οι απαιτητικοί Σαλτσμπουργκαίοι ζήτησαν και ανκόρ. Ξεκίνησε το ανκόρ με ένα ταρατατζούμ κάπως οικείο και με την πρώτη φράση των εγχόρδων οι Σαλτσμπουργκαίοι αναγνώρισαν το κομμάτι και χειροκρότησαν.
Μάλλον δεν περίμεναν ότι οι Ινδιάνοι πιτσιρικάδες θα τολμούσαν να παίξουν Στράους και μάλιστα στην Αυστρία. Και κάνει zoom-out η κάμερα και θολώνει ο νους. Πρόκειται για ΜΕΓΑΛΗ ορχήστρα, διπλή, καμμιά διακοσαριά άτομα. Και παίζουν καλά οι άτιμοι:
Συνεπώς ενδιαφερόμεθα, διαβάζουμε, ψάχνουμε. Και βρίσκουμε ένα βιντεάκι από μία απονομή, με τους Ινδιάνους live από το Καράκας. Μόνο που δεν είναι οι ΣιμονΜπολιβάροι που είναι πιτσιρικάδες μεν, αλλά γύρω στα 20-25. Είναι οι από κάτω τους, αυτοί που πάνε ακόμα σχολείο. Η Ορχήστρα "Τερέσα Καρρένιο", έτσι τους λένε. Παιδάκια μικρά, μερικά εμφανώς αμούστακα. Ξεκινούν με Σοστακόβιτς, από τη 10η Συμφωνία το 2ο μέρος, που οι ειδικοί λένε ότι είναι ένα αποτρόπαιο μουσικό πορτραίτο του Στάλιν.
Είναι ένα κομμάτι πολύ γρήγορο, βίαιο, άγριο, με εξαιρετικά απαιτητικά περάσματα, ειδικά για τα πνευστά, και ειδικότερα για τα ξύλινα, με πανδύσκολο ανσάμπλ. Τα μαθητούδια είναι ντυμένα με τα καθημερινά τους ρούχα, τα τζην τους τα σκισμένα, τα χαϊμαλιά τους, ό,τι φοράνε τα παιδιά σήμερα. Και παίζουν ηρωικά, ούτε μία νότα δεν φεύγει.
Χειροκροτήματα, περνάμε στο επόμενο κομμάτι, έναν (άγνωστό μου) Χορό ενός (αγνώστου μου) συνθέτη από το Μεξικό, ονόματι Αρτούρο Μάρκες. Τα Ινδιανάκια έχουν αλλάξει στο μεταξύ, έχουν φορέσει τη φόρμα της Εθνικής τους ομάδας, της Εθνικής Βενεζουέλας. Το κομμάτι είναι εξαιρετικό, με τη ρυθμική αγωγή που θα περίμενε κανείς από έναν χορό λατινοαμερικάνικο να ξεπροβάλλει καθώς η μουσική προχωρεί και τα παιδάκια παίζουν με ορμή.
Μπαίνουμε στο τελευταίο θέμα του χορού και καθώς η κάμερα απλώνει, συνειδητοποιείς ότι βλέπεις πάλι μια μεγάλη ορχήστρα, ίσως να μη φτάνει τα 200 άτομα των Μπολιβάρων, αλλά τα 150 τα ζυγώνει σίγουρα. Μα πώς παίζουν τόσο καλά, τόσα πολλά άτομα μαζί? Το κομμάτι κορυφώνεται και τα παιδάκια σείονται, τα δοξάρια δάσος ολόκληρο πηγαινοέρχονται σαν να τα δέρνει καταιγίδα κι όμως ούτε μισή νότα δεν ξεφεύγει ποτέ και να, φτάνουν τα τελευταία μέτρα και τα παιδάκια σηκώνονται όρθια και τελειώνουν το κομμάτι παίζοντας και χορεύοντας μαζί:
Ωραία περάσατε? Εγώ να δείτε. Ας προσγειωθούμε λοιπόν στη χώρα των σκατάδων. Είναι μια χώρα που τα παιδάκια τα λένε Περικλήδες, Νεφέλες, Ιάσονες και Ιόλες. Παλιά χώρα, με ιστορία. όμορφη χώρα. Και οι Περικλήδες με τις Ιόλες μεγαλώνουν ακούγοντας Βίσση, παίζοντας Πάμε Στοίχημα, βλέποντας Τατιάνα Πουτανίδου, ακούγοντας τους γονείς τους να λένε πόσο καλύτερη είναι η δικιά τους μαιζονέτα από τη μαιζονέτα των Χατζηπαπαραίων, και ονειρεύονται να γίνουν μοντέλα. Ή μάνατζερ! Ή να τα προσλάβουν στα Stage. Στη χώρα αυτή υπάρχουν κάτι ορχηστρούλες που η και καλά καλύτερη στις καλές της βραδιές κάνει ένα φάλτσο ανά δεκάλεπτο και στις άσχημες κάνει μόνο φάλτσα.
Η λέξη "μουσικός" συνήθως σημαίνει "μπουζουξής", ο κύριος και η κυρία Χατζηπαπάρα πετάει γαρδένιες στον ΛεΠα, ο Περικλής βολοδέρνει στις καφετέριες και η Ιόλη διαβαζει ότι η Μακρυπούλια τα έφτιαξε με τον Νίνο και μετά οραματίζεται να βγει ως γλάστρα στη Μενεγάκη.
Το κατά κεφαλήν εισόδημα της Βενεζουέλας είναι το μισό από της χώρας των σκατάδων, που επί πλέον έχει χρεωκοπήσει.
Δημήτριος Καρκαμάνης"
Κυριακή 15 Νοεμβρίου 2009
..κάποτε,εορτασμοί για την πτώση του Τείχους Βερολίνου ανήκαν μόνο στη σφαίρα της φαντασίας..αλλά ευτυχώς και στη σφαίρα της ελπίδας.
«Σημαντικές» ποσότητες παγωμένου νερού ανακαλύφθηκαν στην Σελήνη, ανακοίνωσε σήμερα η NASA, υπογραμμίζοντας τη σημασία της ανακάλυψης αυτής που θα έχει πιθανώς εξαιρετικά επακόλουθα.«Βρήκαμε νερό, και όχι μόνο λίγο, αλλά σημαντικές ποσότητες», δήλωσε ο Αντονι Κολαπρίτ, επιστημονικός υπεύθυνος της αποστολής LCROSS (Lunar Crater Observation and Sensing Satellite) σε συνέντευξη τύπου. Ένας άλλος αξιωματούχος της NASA εκτίμησε ότι πρόκειται για μια «μείζονος σημασίας» ανακάλυψη. Κατά την αποστολή που έγινε τον περασμένο μήνα, η NASA είχε στείλει το διαστημικό όχημα LCROSS να συντριβεί σε έναν κρατήρα κοντά στον νότιο πόλο της Σελήνης, για να μπορέσει να μελετήσει τα υλικά που θα εκτινάσσονταν στον περιβάλλοντα χώρο μετά την συντριβή του διαστημικού οχήματος.
Σε αντίθεση με μία δημοφιλή πεποίθηση, η χρήση της τεχνολογίας δεν οδηγεί στην κοινωνική αποξένωση, ενώ εκείνοι που χρησιμοποιούν το Ίντερνετ και τα κινητά τους τηλέφωνα έχουν μεγαλύτερα και περισσότερο ποικίλα κοινωνικά δίκτυα, σύμφωνα με νέα μελέτη.«Όλα τα στοιχεία δείχνουν προς μία κατεύθυνση», επεσήμανε ο Κιθ Χάμπτον, επικεφαλής της μελέτης του ινστιτούτου Pew που δόθηκε πρόσφατα στη δημοσιότητα. «Οι κοινωνικοί κόσμοι των ανθρώπων ενισχύονται από τις νέες επικοινωνιακές τεχνολογίες». «Είναι λάθος να πιστεύουμε ότι η χρήση του Ίντερνετ και τα κινητά τηλέφωνα ωθούν τους ανθρώπους σε μια δίνη αποξένωσης», δήλωσε ο Χάμπτον. Τα βασικά συμπεράσματα της νέας μελέτης «αμφισβητούν παλαιότερες έρευνες και φοβίες σχετικά με την επιβλαβή κοινωνική επίπτωση της τεχνολογίας». «Υπάρχει μία τάση να κατηγορούμε πρώτα την τεχνολογία όταν παρατηρούμε κάποια κοινωνική αλλαγή», εξήγησε ο Χάμπτον. «Όπως αποδεικνύεται», συνέχισε ο καθηγητής επικοινωνίας του πανεπιστημίου της Πενσιλβάνια, «εκείνοι που χρησιμοποιούν το Ίντερνετ έχουν εμφανή κοινωνικά πλεονεκτήματα. Οι άνθρωποι χρησιμοποιούν την τεχνολογία για να διατηρήσουν επαφές και να μοιραστούν πληροφορίες με τρόπους που τους κρατούν κοινωνικά ενεργούς και σε σύνδεση με τις κοινότητές τους». Η μελέτη βρήκε ότι ως «κοινωνικά αποκλεισμένοι» μπορούν να οριστεί ποσοστό 6% των Αμερικανών, ποσοστό που δεν έχει μεταβληθεί σχεδόν καθόλου από το 1985. Η μελέτη εξέτασε τα δίκτυα συζητήσεων των ανθρώπων - με ποιους επιλέγουν αν συζητήσουν σημαντικά θέματα - και τους στενούς κύκλους - του πιο κοντινούς και σημαντικούς έμπιστους ανθρώπους. Βρήκε ότι, κατά μέσο όρο, το μέγεθος των δικτύων συζητήσεων είναι 12% μεγαλύτερο για τους χρήστες κινητών τηλεφώνων, και 9% μεγαλύτερο για εκείνους που μοιράζονται φωτογραφίες στο Διαδίκτυο. Επιπλέον, η ποικιλομορφία των ανθρώπων στα βασικά δίκτυα τείνει να είναι 25% μεγαλύτερη για τους χρήστες κινητών, 15% για τους βασικούς χρήστες Ίντερνετ και ακόμη μεγαλύτερη για τους χρήστες που χρησιμοποιούν υπηρεσίες instant messaging ή μοιράζονται φωτογραφίες online. Την ίδια ώρα, η μελέτη βρήκε ότι τα δίκτυα συζητήσεων των Αμερικανών έχουν συρρικνωθεί κατά ένα τρίτο από το 1985 και έχουν γίνει λιγότερο ποικιλόμορφα επειδή περιέχουν λιγότερα μέλη εκτός του οικογενειακού κύκλου. Σε μια τυπική χρονιά, οι άνθρωποι έχουν προσωπικές επαφές με άτομα του στενού τους κύκλου τις 210 ημέρες, κατά μέσο όρο. Επιπλέον, έχουν επαφές μέσω κινητού τηλεφώνου 195 ημέρες του χρόνου, μέσω του σταθερού 125 ημέρες και στέλνουν μηνύματα σε κινητά τις 125 ημέρες του χρόνου. Επιπρόσθετα, έχουν επαφή με email 72 ημέρες, μέσω κάποιου κοινωνικού δικτύου στο web 39 ημέρες και μέσω ταχυδρομείου οκτώ ημέρες. Η μελέτη πραγματοποιήθηκε με τη μέθοδο τηλεφωνικών συνεντεύξεων σε 2.512 ενήλικες, το καλοκαίρι του 2009.
αυτά φωνάζουν και οι κομπιουτεράδες τόσα χρόνια,αλλά τους ακούει κανείς?..
